Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
przypuściły atak na obiekty terrorystyczne...
Lot nr 103 linii Pan Am spadł na Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie...
Te akty agresji w Kuwejcie nie mogą mieć miejsca.
USS Cole został zaatakowany w porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Następna samba, którą zagramy, to stary dobry hit.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie popełniłam błędu, ale tylko ja go dostrzegłam.
Załatwmy ich.
Wszystkich.
Poprzednio w "Homeland":
- Mam co do ciebie plany. - Jakie?
Wrócisz do Iranu i będziesz pracować dla nas.
Senator wysunął poważne zarzuty.
Miałeś Majida Javadiego w kryjówce na terenie USA
i go wypuściłeś.
Został przesłuchany i zwrócony przeciw swoim.
Jest nasz.
Chcę dać kolejną szansę naszemu małżeństwu.
Przed wylotem powiedział mi coś
o zamachowcu z Langley.
- O Brodym. - Sęk w tym, że nie.
Tylko on może udowodnić, że Brody jest niewinny.
Carrie, co ty odpierdalasz?
Zawróć.
Ostatnie ostrzeżenie.
Mamy ranę postrzałową lewego bicepsa.
Mocno krwawi, być może przerwana tętnica.
Gdzie kurwa jest Saul?
Nie śpi pani.
- Gdzie jestem? - W szpitalu marynarki.
Przywieźli tu panią po postrzale.
Ostrożnie, bo rozerwie pani szwy.
Sporo ich.
Kula minęła kość i przeszła na wylot.
Mięsień i tkanka zostały uszkodzone, ale nerwy są całe.
- Ma pani szczęście. - Po prostu świetnie strzela.
- Jak długo tu zostanę? - Ile będzie trzeba.
Żebym wyzdrowiała, czy żeby CIA wymyśliło,
co ze mną zrobić?
Musi pani ich zapytać.
Wie pani, że jest w 13. tygodniu ciąży?
Tak.
Gdyby to panią ciekawiło, dziecku raczej nic nie jest.
Źrenice reagują na światło.
Ciśnienie 60/40.
Leż.
Podczas lotu zaczął odczuwać głód narkotyczny,
więc dali mu pół litra wódki, żeby odpłynął.
Idioci.
Ledwo wyczuwam puls.
Spokojnie.
Gdzie moje rzeczy, jebani złodzieje?!
- Gdzie one są?! - Uspokój się, do cholery!
Gdzie moje rzeczy?
Nie ruszaj się.
Masz siedem dni do zatwierdzenia Lockharta.
Myślisz, że ten gość będzie gotowy?
Nie tego się spodziewaliśmy...
ale tylko jego mamy.
O ile się zgodzi.
Jest w rozsypce. Anemia, silne odwodnienie,
zapewne ma też WZW typu C.
Może i HIV.
Jeśli sugerujesz szpital, to nie wchodzi w grę.
Ustabilizuję jego stan, ale to ćpun.
- Od dawna jest na głodzie? - Dopiero zaczął.
Będzie czuł się dużo gorzej.
- Metadon wiele by ułatwił. - Nie da rady.
Tam, gdzie się uda, musi funkcjonować.
- Nawet jeśli go to zabije? - Nie zabije.
Utrzymasz go przy życiu. Zrozumiałeś?
Tak jest.
W porządku?
Co ty wyprawiasz? Przestań!
- Potrzebuję tego! - Nie ma tam nic dla ciebie.
Damelo!
Złapcie go!
- Gdzie igła? - Mam.
- Przykryjcie go. - Proszę...
Jak się czujesz?
Lekarz mówi, że twój stan się poprawia.
Lada chwila staniesz na nogach.
Co nie znaczy, że stąd wyjdziesz.
Przed drzwiami stoi dwóch uzbrojonych strażników.
Wciąż mnie zadziwia, jak potraficie zewrzeć szeregi.
Leżysz w szpitalu,
będąc ofiarą bardzo nieudanej operacji CIA,
praktycznie jako więzień, a mimo to wciąż masz mnie za wroga.
Jesteś świadoma,
że statut CIA nie przewiduje działań na terenie USA?
Jestem na proszkach przeciwbólowych.
Ledwie pana rozumiem.
Przejrzałem twoje akta.
Tak naprawdę potrzebujesz kogoś, komu możesz zaufać.
Skąd to przeświadczenie?
Leżysz w łóżku po postrzale i jeszcze pytasz?
Człowiek, który ci to zrobił, jest na wylocie.
Ale muszę wiedzieć, co zamierza.
Proszę go zapytać.
Co robił w Caracas?
Nawet nie wiedziałaś, że tam jest.
Mam kolejną wiadomość od Carrie.
- Uspokoiła się? - Wręcz przeciwnie.
Senator Lockhart ją odwiedził.
- Wie o Caracas. - Niemożliwe.
- A jednak. - Myślisz, że coś podejrzewa?
Nie ma pojęcia.
Za to ona tak.
- Co zrobimy? - To, co wcześniej.
Zamkniemy ją w szpitalu.
Z dala od Brody'ego.
A Lockhart?
Nie wiem, jak się dowiedział.
Wiedzieliśmy tylko my dwaj.
Każ przeszukać nasze domy i biura.
Od piwnicy aż po dach.
- Co się stało? - Osrał się.
Chryste.
Kim jesteście?
Nic nie mów.
- Żołnierze, tak? - Nic nie mów.
- Parzy! - Nie jest gorąca.
Parzy!
Przez kolejne trzy dni będzie tak samo albo gorzej.
Potem minie tydzień, nim narkotyk zniknie z organizmu.
Czyli 10 dni. Mamy sześć.
Poza tym po wszystkim będzie słaby jak jebany kociak.
- Jest inne wyjście. - Jakie?
Ibogaina.
Lek z nigeryjskiej rośliny.
Likwiduje symptomy głodu narkotykowego
i niszczy uzależnienie.
Skutki uboczne są straszne, dlatego jest zakazany.
Mdłości, wymioty, pewne halucynacje.
Brutalne i plątające psychę i halucynogenne
Działa?
Tak.
Wierz mi na słowo.
♪ Od murów Montezumy ♪
♪ po wybrzeża Trypolisu ♪
♪ walczymy za kraj w powietrzu ♪
♪ na lądzie i na morzu... ♪
Powiedz coś, skurwysynu.
Nie stój tak.
Powiedz coś...
♪ Pierwsi w boju za prawość, wolność ♪
♪ i obronę honoru ♪
♪ z dumą nazywamy się ♪
♪ Piechotą Morską. ♪
Piechotą Morską USA...
Boże...
Wynoś się!
Co mi, kurwa, daliście?!
Nie...
Puszczaj!
Puść!
Nie!
Będzie spać.
Przez jakiś czas.
Może zadzwonimy do Saula, uruchomimy aktywację głosem
i upewnimy się że nasz program namierzający działa.
Moglibyśmy.
Ale?
Dom jest wynajęty konsorcjum spedycyjnemu z Tel Awiwu.
Śmierdzi to Mossadem.
A jeśli to tylko stacja monitorująca albo punkt kontaktowy?
Wtedy tracimy czas.
Masz to?
Żyjesz.
To nie było takie oczywiste.
Chcesz wody?
Dlaczego nie mogliście mnie tam zostawić bym umarł?
Wiesz, że nie było takiej możliwości.
Co teraz?
To będzie zależeć od ciebie.
Proces?
Bo ja tego nie zrobiłem.
Mówisz o ataku na CIA?
Jestem skłonny się zgodzić.
Ale na tym nie kończą się twoje grzechy.
Nie będę międlić w kółko, w jaki sposób stałeś się ofiarą.
Obaj wiemy, co zrobiłeś i kim jesteś.
Wdepnąłeś tak głęboko, że zdrowy rozsądek podpowiadałby,
że nie ma już wyjścia.
Ja jednak mówię ci, że może być sposób.
Niby jak?
Masz szansę znów być marine.
Człowiekiem, którym byłeś, zanim cię zniszczyli.
Proszę.
Dość.
- Skończyłem z tym. - Nie.
Zrobisz tę ostatnią rzecz.
Nie.
Zabij mnie. Po prostu mnie zabij.
Chcesz umrzeć, tak?
No to zobaczymy.
Wyrzuć go za burtę.
Jebać to. Idę po niego.
Nie, wypłynie.
Nie wierzę.
Kurwa, skaczemy.
Wyciągnijcie go.
Szedł na dno niczym kamień. Nie próbował się ratować.
- Teraz odmawia jedzenia. - Zmuście go.
Jak mamy to zrobić?
To się nazywa "wymuszone przyjmowanie pokarmu".
Z całym szacunkiem, to beznadziejny przypadek.
Radzę przesunąć swoje plany względem niego o pół roku.
Zrobimy to jak należy.
Skończyłeś wprowadzać nas w swój proces myślowy?
Tak jest.
Zmuście go by jadł.
Ma rację.
Czasu mamy niewiele.
Teraz albo nigdy, Saul.
- Jak się czujesz? - Jakby cię to obchodziło.
Miałam czas pomyśleć.
Nie dostałabym kulki w ramię bez twojego przyzwolenia.
Chciałaś narazić operację.
Chciałam oczyścić imię Brody'ego.
Mówiłeś, że ty za tym stoisz.
Co w ogóle znaczy "oczyścić imię Brody'ego"?
Więc okłamałeś mnie.
Nie zaczynaj dyskusji, kto kogo okłamał.
Brody wymknął się z kraju, gdy ty przez 14 godzin
byłaś nieprzytomna.
Myślisz, że w to uwierzyłem?
Wiesz, że byłem w Caracas. Zostawiłaś mi wiadomość.
Nie chcesz wiedzieć, co u niego?
A co u niego?
Niezbyt dobrze.
Co mu zrobiliście?
Przeraża mnie jak bardzo mylisz się w swoich założeniach.
Wierz mi, znalazłem go w bardzo złym stanie.
Nie chciałem tego.
- Gdzie on jest? - W Wirginii.
W Dam Neck.
Jednostka specjalna próbuje doprowadzić go do porządku.
Po co?
O tym chciałem porozmawiać.
Mam plan.
Obejmuje Brody'ego.
Liczę, że go przekonasz, że to w interesie wszystkich.
Miałeś rzekomo plan co do Javadiego.
Tak.
- Brody to kolejna faza. - Do czego ja ci jestem potrzebna?
- Pewnie odrzucił twoją propozycję. - Tak daleko nie doszliśmy.
Jak mówiłem, nie jest z nim dobrze.
- Więc jaki masz pomysł? - Darnish Akbari.
Przywódca Irańskiej Gwardii Rewolucyjnej.
Szef Javadiego.
I największa przeszkoda na drodze do pokoju.
Chcę, żeby zniknął.
Powodzenia.
- Brody może do niego dotrzeć. - Jak?
Jako zamachowiec z Langley.
Brody poszuka tam azylu.
Spotka się z Akbarim i go zabije.
Javadi jest prawowitym następcą.
Dostanie tron i z jednego z dwudziestu najważniejszych ludzi w Iranie
stanie się jednym z trzech.
Tyle że pracuje dla nas.
- Brody ma go zabić? - Tak.
Ponosi cię fantazja.
Akbari jest lepiej chroniony niż Ajatollah.
Brody ma wprawę w dostawaniu się w takie miejsca.
Robił to wcześniej.
W najlepszym razie to misja samobójcza.
Będzie miał lokalne wsparcie naszego zespołu.
Oczekujesz, że go do tego namówię?
Oczekuję, że weźmiesz pod uwagę zalety
płynące z umieszczenia naszego agenta
na szczycie irańskiego łańcucha pokarmowego.
Javadi nie będzie tylko źródłem informacji.
Będzie kontrolować cały irański aparat bezpieczeństwa.
Co nie znaczy, że będzie jak tresowany piesek.
Wiem, ale może coś zrobić.
Coś, co przełamie impas.
Coś innego niż kolejna wojna.
Co zmieni sytuację.
To wystarczy.
By dwa kraje, które przez 30 lat nie mogły się porozumieć,
nie licząc zamachów i gróźb, mogły zasiąść do rozmów.
Taki jest plan.
Powiedz, że nie jest wart twojego czasu.
Dopiero dziś dowiedziałam się, że tu jesteś.
Przyszłam, gdy tylko o tym usłyszałam.
Mogę coś dla ciebie zrobić?
Cokolwiek?
Na kiedy ma być gotowy?
Na dwudziestego siódmego.
Dlaczego tak szybko?
Początek przesłuchań zatwierdzających Lockharta.
No tak.
Co go spotkało w Caracas?
Z tego, co wiemy, całe gówno tego świata.
Na kolumbijskiej granicy oberwał w brzuch.
Prawie zginął.
Pewnie nafaszerowali go czymś na ból.
Był też incydent w meczecie.
Zamordowano imama i jego żonę.
- Z jego powodu? - Tak.
Potrzebny mi samochód.
- Co ci się stało w ramię? - Miałam wypadek na lotni.
Serio?
To jebane CIA, Baraz. Po co ją pytasz?
Tak tylko zagaduję.
Skręć w lewo.
- Co teraz? - Czekamy.
Siedzieliśmy pod domem całą dobę.
Tylko on wszedł i wyszedł.
Chryste.
- Znasz go? - Niestety tak.
- Kto to? - Przyjaciel mojej żony.
Nazywa się Alain Bernard. Poznała go w Bombaju.
Wdali się w romans, który może nadal trwać.
Nie chcę nawet pytać, ale myślisz, że Mira wie?
Że jest izraelskim agentem? Nie.
Jej jedyną zbrodnią jest to, że się w nim zakochała.
Co mam zrobić?
Na razie go zgarnij i wpakuj do jebanej ciemnej nory.
Co z Lockhartem?
Jaka jest jego rola?
Chyba odkryłem związek.
To znaczy?
Śledziłem go od kryjówki do Pete's Diner.
To na Capitol Hill.
Dana?
Wypuśćcie mnie, dupki!
Puszczajcie!
- Wypuśćcie mnie stąd! - Spokojnie!
Skurwysyn!
Dana, to ja!
Siadaj!
Kurwa!
Nie słyszy cię.
Ty suko.
Pierdolona szmato.
- Jest u siebie? - Oczekuje pana?
Nie może pan tam wejść.
I tak mam wtedy kwestę.
Muszę kończyć.
Co to ma znaczyć?
- Co to? - Otwórz.
Zechcesz to wyjaśnić?
Alain Bernard pisze o mnie dla "Le Monde".
20 minut temu przyznał się, że jest agentem izraelskiego wywiadu.
Dlaczego ma mnie to obchodzić?
Twierdzi, że przekazał ci informacje z podsłuchu podłożonego w moim domu.
- To absurdalne. - Czyżby?
Jeden telefon do ambasadora Benayouna i mamy międzynarodowy incydent.
Drugi telefon do "The Post"
i twoje zdjęcie znajdzie się na pierwszych stronach gazet.
Czego chcesz?
Czasu.
Czasu?
Przełóż przesłuchanie na połowę przyszłego miesiąca,
a te rewelacje nie ujrzą światła dziennego
Nie rozumiem.
To prosta prośba.
- Daj mi kilka tygodni. - Nie o to mi chodziło.
Mógłbyś mnie zniszczyć.
Zagwarantować sobie funkcję dyrektora.
Dlaczego mi odpuszczasz?
To by upokorzyło moją żonę.
Oraz zaszkodziło Agencji.
I to poważnie.
Umowa stoi?
Tak.
Miałam nadzieję, że się uspokoiłeś.
Dlaczego Dana sprząta w motelu na jakimś zadupiu?
Jest coś złego w byciu pokojówką?
Nie. Chcę tylko wiedzieć,
co się dzieje z moją córką!
Wypij, to opowiem ci o Danie.
Powoli, bo się rozchorujesz.
Już.
To co jest grane?
Miała ciężki okres.
Rzuciła szkołę i wyprowadziła się z domu.
Zmieniła nazwisko.
- Zawieź mnie do motelu. - Nie da rady.
- Na litość boską, Carrie. - Już mówiłam.
- Jeśli chcesz ją jeszcze zobaczyć... - Skończ te pierdolone gierki!
Muszę jej spojrzeć w oczy.
Musi wiedzieć, że jestem niewinny!
Przestań krzyczeć albo skończymy rozmowę.
Chciałabym ich odesłać. Mogę?
Czego chcesz?
Pewnie tego samego co Saul Berenson.
Będziesz wciskać kit o tym, że mam znów być marine?
Czego chcesz, Brody?
Czego zawsze chciałeś?
Szansy na odkupienie win.
Powtarzam po raz ostatni. Nie dokonałem tego zamachu.
- Akurat ty dobrze o tym wiesz. - Nie o tym mówię.
Chodzi mi o pas szahida.
O śmierć Elizabeth Gaines
i dwóch agentów Tajnych Służb przed Departamentem Stanu.
Mówię o tym, co spotkało imama i jego żonę w Caracas.
Zrób, o co prosi Saul.
- Chyba o co ty prosisz? - Niech będzie, ja o to proszę.
Jeśli nie dla siebie, zrób to przez wzgląd na Danę.
W przeciwnym razie mówiąc jej, że jesteś niewinny...
po raz kolejny skłamiesz.
Spójrz na mnie, Carrie.
Nie mogłabyś mnie wysłać nawet po paczkę fajek.
Przygotujemy cię.
Musisz tylko chcieć.
- Któż to wyszedł się pobawić. - Najwyższy czas, kurwa.
- Mamusia się zgodziła? - Zamknąć mordy, kurwa.
Biegniemy tamtędy.
Gotowy?
Wstawaj.
Nie. Sam musi to zrobić.
Powiedz, gdy będziesz gotowy.
Już.
Biegnij.
16 DNI PÓŹNIEJ
Znajdź Maputo z Mozambiku.
- Jaka częstotliwość? - 3265 kHz.
- W jakim języku mówią? - Portugalskim.
Trzy karty od spodu?
Ósemka trefl.
Dziesiątka kier.
Walet pik?
Przeliteruj jej nazwisko.
B-A-C-Z-E-W-S-K-I. Baczewski.
Piszą, że jest bardziej gorąca niż...?
- Asfalt w Georgii? - Kto tak powiedział?
Lula Fortune do Sailora Ripleya w "Dzikości serca".
Na piątkę, kurwa.
Coś jest między wami?
Nie.
Nie ściemniaj.
Widziałem, jak na ciebie patrzy, gdy nie widzisz.
To nic takiego.
- Serio? - Tak.
Więc nie masz nic przeciwko, żebym do niej uderzył?
A jednak. Wiedziałem.
- Nie, śmiało. - Tylko cię podkurwiałem.
Mam żonę.
Właśnie urodziło nam się pierwsze dziecko.
Syn.
Ma na imię Devon.
Dlaczego nic o tym nie wiedziałem?
Nie lubię gadać o swojej rodzinie.
Jestem przesądny.
Za pięć minut w sali odpraw.
Irańskie patrole w tej okolicy są sporadyczne,
ale dobrze wyszkolone i wyposażone.
Ponadto 100 km dalej w Bidżar jest ich baza lotnicza,
więc mogą wezwać wsparcie z powietrza.
O jakich samolotach mowa?
Francuskich Mirage F-1, skonfiskowanych z Iraku
po I wojnie w Zatoce Perskiej,
oraz sześć chińskich SU-24.
- Możemy się trochę cofnąć? - Jasne.
Dowiozą mnie do granicy, gdzie się poddam?
Zgadza się.
Wybraliśmy Mariwan, bo o azyl prosiło tam
wielu dowódców z Al-Kaidy.
Co będzie dalej? Polecę do Teheranu?
Po krótkim sprawdzeniu, tak. Tego się spodziewamy.
Skąd myśl, że zbliżę się do generała Akbariego na tyle,
żeby go zlikwidować?
Będziesz traktowany jak bohater rewolucji.
Wyżsi rangą członkowie reżimu zechcą cię wykorzystać do propagandy.
A Javadi ułatwi wasze spotkanie.
Ale nie wiedząc, gdzie i kiedy dojdzie do zabójstwa...
Martwisz się o swój plan ratunkowy.
Jak cię wydostaniemy, gdy będzie po wszystkim?
Właśnie do tego zmierzałem.
Gdy zjawisz się na granicy, czterech członków zespołu
uda się na południe do Nodeszeh,
gdzie przejdą przez góry i dotrą lądem do Lawasanu,
miasteczka na obrzeżach Teheranu.
Grupy opozycyjne zapewnią nam kryjówkę.
Już stworzyliśmy bezpieczny kanał komunikacji satelitarnej.
Nasz kryptonim to Nazradim.
Od kiedy palisz?
Nie palę.
Tylko tak to wygląda.
Już. Nie było tematu.
- Nic nie widziałeś. - Nic.
Zrobiłem, o co prosiłaś. Robię, co chcecie.
Mówiłaś, że zabierzesz mnie do Dany.
- Po twoim powrocie. - Daj spokój, Carrie.
Oboje wiemy, że to strzał w ciemno.
Tak daleko zaszliśmy.
To prawda.
Przyznaję, że miałam wątpliwości.
Dlatego trzymasz się na dystans?
W porządku. Masz prawo.
Wyjeżdżasz za sześć godzin.
Nie wiem, czy zdążymy wrócić.
Nie wyjadę, dopóki nie zobaczę Dany.
To tam. Pokój 119.
Musisz o czymś wiedzieć.
Zanim zmieniła nazwisko i wyniosła się z domu...
Była w szpitalu.
Dwa tygodnie po zamachu próbowała popełnić samobójstwo.
Kto tam?
Dano, to ja.
Tata.
Jak mnie znalazłeś?
Dzięki Carrie.
Mogę wejść?
Proszę.
Dziękuję.
Musiałem cię zobaczyć.
No to zobaczyłeś.
- Tak mi przykro, skarbie. - Niepotrzebnie.
Jak się masz?
Po co przyszedłeś?
Chciałem ci powiedzieć, że nie zrobiłem tego,
- co o mnie mówią. - W porządku.
Nie zabiłem tych ludzi.
To nie ja. Nie zrobiłem tego.
Za kilka godzin muszę wyjechać.
Chciałem cię wcześniej zobaczyć.
Zobaczyłeś.
A pomyślałeś choć przez chwilę, czy ja chcę widzieć ciebie?
Co chcesz usłyszeć?
Że byłeś dobrym ojcem?
Że pomimo wszystkiego jest dobrze?
Co mam ci powiedzieć?
Masz, spisz to.
Napisz, a ja ci to powiem,
jeśli obiecasz, że nigdy więcej nie będę musiała cię oglądać.
Żadnego z was.
- Wrócę z Teheranu. - Wiem.
Nie tylko dla niej.
- Gdzie byliście, do chuja? - Chciał pogadać.
- Ma 45 minut do odlotu. - Jest gotowy.
- Zabrałaś go z bazy. - Groził, że się wycofa.
- Coś mogło się tam stać. - Ale nie stało się.
Naprawdę nie wiem, co z tobą zrobić.
Trochę wiary, Saul.
Dwa tygodnie temu nie było mowy o tej operacj
Maszy ją tylko dzięki mnie.
Zrozum to.
Bo to się udało, musimy sobie jakoś zaufać na nowo.
Albo wymyślić dobry plan, jak udawać, że ufamy.
Brody...
Do zobaczenia po drugiej stronie.
Przetłumaczone przez LingPerfect